De overtocht naar de Togian eilanden

Ferry Togian eilandenVanuit Gorontalo zijn Elza en ik met de ferry vertrokken naar de Togian eilanden, een vaartocht van ongeveer 12 uur. In de haven van Gorontalo was het een drukte van belang en onze gids ging voor de kaartjes kopen voor de economy class en de duikschool had voor ons een hut geregeld aan boord. De overtocht kost 64000 rupiah per persoon enkele reis (nog geen 5 euro) de hut kostte …… rupiah maar dan kregen we ook de de Captains Cabin met airco, wel moest nog even het slot van de deur er in worden gezet. De hut was voorzien van twee bedden een grote en een kleine en het laat zich raden wie er op de kleine mocht slapen!

Elza gaat aan boordDe boot zou om vijf uur vertrekken maar dat is hier heel variabel. Het laadruim werd volgestouwd met een paar auto’s, scooters, veel voedsel en veel huisraad. Daar tussen liep een aantal kippen vrolijk rond te scharrelen. Wij hadden brood meegekregen voor het resort. De veerdienst vertrekt op dinsdag en vrijdag vanuit Gorontalo en terug op maandag en donderdag

Captain's CabinUiteindelijk was het dan zover we gingen vertrekken. In plaats dat ze achteruit de haven uitvoeren werd het schip in de krappe haven, waar nog een ferry voor anker lag, gekeerd, hetgeen een heel gedoe was. Eenmaal buitengaats stopte het schip er keerde terug want ze waren wat vergeten. Het vergeten artikel werd snel vanaf de kade op de boot gegooid en toen begon opnieuw het ritueel van het keren van het schip, dat nu iets makkelijker ging omdat het tweede schip inmiddels was vertrokken.

Ligplaatsen ferry Togian eilandenDe passagiers slapen aan dek, binnen op de grond of op houten stapelbedden zonder matras. Er is ook nog een Business Class met wat luxere stoelen en er zijn vier hutten aan boord. Aan boord is drinken te krijgen en wat snacks maar wij hadden ons voorbereid door in de enorm grote supermarkt van Gorontalo brood, kaas, pindakaas, corned beef, Nutella en hagelslag te kopen.

De scheepsbrugIn de ochtend werden we wakker van de tv in de stuurhut. We hadden nog wat over dus het was tijd voor een ontbijt. Inmiddels waren de Togian eilanden in zicht en waren we getuigen van een prachtige zonsopkomst. De veerboot vaart langs het Black Marlin Resort waarbij er luid getoeter word met de scheepshoorn om te laten weten dat er gasten aan boord zijn. Ik mocht ook nog een kijkje nemen in de stuurhut en heb even gebabbeld met de kapitein.

WakaiBij aankomst in Wakai op Kalidiri, werden we al opgewacht door de mensen van het Black Marlin Dive Resort en onze bagage werd overgeladen op hun boot. We keken onze ogen uit wat er allemaal van boord kwam zoals een compleet, protserig, bankstel dat even later met veel pijn en moeite op een lokale boot werd gezet voor verder transport. Het was een hele ervaring maar uiteindelijk zijn we dan toch aangekomen in het paradijs dat de Togian eilanden heet.

Geef een reactie