Naar Una Una en snel weer terug

Boot naar Una UnaOp vrijdag 2 oktober zijn we met een privéboot naar Una Una gevaren. De overtocht kost 800000 rupiah wat neerkomt op ongeveer 60 euro. Er gingen nog 4 anderen mee hetgeen het weer wat voordeliger maakte. De boot is een traditionele boot uit Sulawesi en is niet echt gebouwd voor westerlingen. Dus zaten we vrij krap en opgevouwen voor ongeveer drie uur lang op zee.

Una UnaUna Una is een prachtig mooi eiland en kent een actieve vulkaan waar je naartoe kunt hiken. Dit schijnt echter een pittig tochtje te zijn. Er is een dorpje aanwezig waarvan de bewoners het erg leuk vinden als je langskomt. Je wordt overal vriendelijk begroet en in twee lokale winkeltjes kun je nog wat snacks kopen. Je kunt over het strand er naar toe lopen of via een zandweg.

Sanctum Una UnaJe kunt er goed duiken maar we hebben een slechte ervaring gehad met de duikschool van Sanctum Una Una. Wij zijn gelukkig ervaren duikers want de daar aanwezige divemaster had bepaalt geen idee hoe hij een groep duikers moest begeleiden.  De eerste duik ging het al mis want ze wisten niet hoe ze om moesten gaan met onze din aansluiting op de fles. Ik zij nog dat het simpel opgelost kon worden door het verwijderen van de plug maar dat was allemaal te moeilijk voor hem en hij ging er naar kijken bij de volgende duik. We moesten nu maar zolang hun spullen gebruiken waardoor Elza ook haar duikcomputer niet kon gebruiken.

Achteraf hadden we dit beter niet kunnen doen wat onderwater ging bij Elza de dieptemeter kapot en zonder duikcomputer werd dit te riskant en braken wij de duik af. De divemaster was niet in de buurt was hij was er als een torpedo van door gegaan. Toen we boven kwamen kwam de boot eraan maar we waren al flink afgedreven naar het strand. De schipper kon de boot niet goed onder controle krijgen en vanwege veiligheid hebben we hem weggestuurd om vervolgens maar gekozen om aan te spoelen op het strand. Dit was echter een hachelijk avontuur want we werden door de hoge golven op de rotsachtige ondergrond gesmeten met als gevolg vele blauwe plekken bij Elza en een pijnlijke knie en rug bij mij..

De tweede duik, de volgende dag, begon met een ontmoeting met dolfijnen op de bootreis erheen. We hadden onze eigen spullen gelukkig weer in gebruik en het ging goed tot twintig minuten duiktijd. Ik kreeg opeens enorme pijn in mijn knie en rug en moest helaas de duik afbreken. Ik heb hierna niet meer kunnen duiken bij Una Una. Elza heeft gelukkig wel nog kunnen duiken. Het is ook zeer bedenkelijk dat ze vrij onervaren duikers op een diepduik sturen zonder computer met als gevolg decompressieziekte bij één van hen, waar trouwens niks mee gedaan werd.

Daarnaast is ook geen enkele diveinstructor en management aanwezig die goed toezicht kan houden. Het resort ligt prachtig maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het eten is slecht en er kan geen lachje vanaf bij de bediening, kortom een teleurstellende ervaring. Elza en ik besloten na dag twee om Una Una op maandag te verlaten. Er werd weer een boot gecharterd en met z’n zessen keerden we terug naar de Black Marlin in Kadidiri op de Togean eilanden. Bij aankomst was iedereen blij verrast en werden we met een enorme hartelijk ontvangen. Een paar dagen later was iedereen vanuit Una Una overgekomen met dezelfde verhalen

Na een paar dagen niet gedoken te hebben probeerde ik in de middag op het duiken weer op te pakken en met succes. De laatste dagen van ons verblijf op de Togian eilanden hebben we nog heerlijk gedoken met als een slotstuk drie prachte muurduiken bij de Atolls. Elza heeft in het totaal 37 duiken gemaakt en ik 24. Het was een prachtige duikvakantie in een bijzonder gebied.

Geef een reactie